dziwnie tak

czasem kiedy mówię: "u mnie w porządku" chciałabym..żeby ktoś spojrzał mi w oczy uściskał mnie mocno i powiedział "wiem, że wcale tak nie jest".

i wiesz co? niczego nie żałuje, fajna przygoda, człowiek uczy się na błędach więc teraz chyba już tak nie ufam ludziom i kolegom przez internet. ale jestem Ci wdzięczna, za to, że udowodniłeś NAM że NASZA przyjaźń przetrwa wieki, bo robiłeś wszystko żeby ją rozwalić i Ci się nie udało, przykre, ale mi przykro nie jest.

serce w takich momentach kruszy się na kawałki.

wczoraj miałam ochotę uderzyć sobie w twarz, bo myśli "o, ja głupia!" nie przynosiły żadnego efektu.
wbrew pozorom to nie pochód porcelanowych lalek..
dziwnie tak. cenzura myśli.

opowiem Ci o wszystkim, gdy będziemy znów blisko.