♥ (?)

wszystkiego najlepszego Magiku!

[zaczarowałeś ♥]

  

[przepraszam za wszystko, 

za to, że Cię tyle razy wkurwiałam

i dziękuje, że NADAL jesteś moim Przyjacielem ;*, lipiec] 

zdj. na fbl.

 

dziś napiszę o tym

jak doceniam moją wirtualną przestrzeń

mogę się spokojnie wyżalić

albo nie

nie cierpię gdy jesteś smutny bo wtedy ja też muszę taka być

oboje się smucimy

przytulanie to jest sposób na nic

tylko na krótkie dotknięcie

na szybki przepływ krwi do mózgu i eliminację stresu

moje koleżanki to lubią

często do nich podchodzę a one często mnie przytulają

nie zawsze mam na to ochotę

nie jestem maskotką do tarmoszenia

ostatnio gdy cię spotkałam

mogłam cię przecież pogładzić po rękawie

ale nie zrobiłam tego

nie miałam ochoty na taką formę kontaktu

6 razy słowo nie

 

 

tańcz, tańcz królowo dyskoteki.

 dziś są urodziny mojej "pierwszej" (?) miłości. hmm.

Jestem z Tobą, bo chcę, a nie - bo muszę.

myślę że dłużej tego nie zniosę, tej wiecznej zazdrości, nienawidzę tego uczucia, nie znoszę być zawistna, podejrzliwa i nieufna. ale czasem tak bardzo się boję, znajdzie się ten inny ktoś z innego sklepu. bywa, że z tego robi się dziura w niebie, a łza mi wpada do zielonej herbaty, już nie lubię czarnej. wykańcza mnie to myślenie nie, tak dalej być nie może.

zazdrość to grzech więc grzeszę, grzeszę, grzeszę !

nie lubię płakać

wstrętne, paskudne uczucie bezradności, kiedy nie mogę się pohamować a łzy płyną i płyną. na pewno też tak macie. potrzebna jest paczka chusteczek i zimna woda, żeby się uspokoić. ale uspokaja też gniew, kiedy ktoś nie zwraca uwagi na nasze łzy i pyta się czy pokroiłaś już kapustę?

przepraszam, ale ja nadal nic nie rozumiem. usiłuję czytać tę książkę, elektrony w atomach charakteryzowane są przez stany kwantowe opisywane za pomocą orbitali atomowych. mam to przed oczami, ale nie dociera do mnie ani jedno słowo. to smutne i przygnębiające, skoro nie rozumiem co czytam - jestem pustakiem. więc płaczę. nie wiem, który to już raz, ale zdarza się to coraz częściej.

regulacja pracy serca

kiedyś poszli pospacerować nad zalew w Lipsku.

- ożeń się ze mną. proszę, ożeń się ze mną - powiedziała Agatka.

spojrzał na nią smutno.

- nie mogę - powiedział po chwili.

- dlaczego?

- bo masz za duży nos.

'Ludzie tęsknią za całkowitą odmianą, a jednocześnie pragną,
by wszystko pozostało takie jak dawniej.'