184 dni

 

Jestem zwolennikiem dziwnych historii

Nie płaczę na filmach
Lecz wzruszają mnie książki

I już dawno zabiłam miłość.

A cały romantyzm zginął.

 

 

To już pół roku.  Kocham Cię z każdym dniem coraz bardziej. Nie ma mnie bez Ciebie. Jesteś częścią mnie. Pewnie nie jesteś w ogóle świadomy tego, ale nie wyobrażam sobie życia bez Ciebie, wiesz? Jesteś dla mnie wszystkim. Podporą, przyjacielem, marzeniem, szczęściem. Wszystkim tym, czego w obecnej chwili potrzebuję. Nie zmieniaj się nigdy. Proszę.

Zatrzymajmy czas!  

 

P.S. "Nie kochałam nigdy tak, nie kochałam tak jak Ciebie." - OSTATNI

Ciągle mało nam nas.