poniedziałek, 21 lutego 2011

nie lubię płakać

wstrętne, paskudne uczucie bezradności, kiedy nie mogę się pohamować a łzy płyną i płyną. na pewno też tak macie. potrzebna jest paczka chusteczek i zimna woda, żeby się uspokoić. ale uspokaja też gniew, kiedy ktoś nie zwraca uwagi na nasze łzy i pyta się czy pokroiłaś już kapustę?
przepraszam, ale ja nadal nic nie rozumiem. usiłuję czytać tę książkę, elektrony w atomach charakteryzowane są przez stany kwantowe opisywane za pomocą orbitali atomowych. mam to przed oczami, ale nie dociera do mnie ani jedno słowo. to smutne i przygnębiające, skoro nie rozumiem co czytam - jestem pustakiem. więc płaczę. nie wiem, który to już raz, ale zdarza się to coraz częściej.
Autor: o

2 komentarze:

  1. Maciej21 lutego 2011 10:39

    nikt nie mówił, że będzie łatwo.. a swoją drogą nie wszystko należy zrozumieć. niektóre wiadomości wystarczy przyswoić...

    nos do góry. nie jesteś pustakiem.

    OdpowiedzUsuń
  2. likeglue22 lutego 2011 07:40

    no tak. ale nikt też nie powiedział, że niekiedy będzie aż tak trudno. i czasami nawet nie jestem w stanie przyswoić nawet najprostszych rzeczy. i szczerze zazdroszczę wszystkim tym idealnym ludziom, którzy radzą sobie ze wszystkim. może jestem trochę dziwna, może to jest mój błąd. ale ja tak nie potrafię.

    raczej głowa do góry. i jedni piszą/myślą, że jestem pustakiem a drudzy nie. kwestia gustu.

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)